Co to jest gres i czym różni się od płytek ceramicznych?
- Gres to rodzaj spieczonej płytki ceramicznej o wyjątkowo wysokiej wytrzymałości i niskiej nasiąkliwości.
- Technologia wypału w temperaturze około 1200°C nadaje gresowi twardość i niemal całkowitą odporność na mróz.
- Podstawowa różnica między gresem a glazurą tkwi w strukturze masy, parametrach technicznych oraz przeznaczeniu użytkowym.
- W przeciwieństwie do tradycyjnej glazury, gres jest materiałem bardzo uniwersalnym, sprawdzającym się wewnątrz i na zewnątrz.
- Produkcja gresu wykorzystuje gliny, kaoliny, skalenie i piasek, formowane pod bardzo wysokim ciśnieniem prasowania.
- Gres może naśladować naturalne materiały, łącząc wysoką estetykę z odpornością na plamy i zarysowania.
- Dzięki niskiej nasiąkliwości (E ≤ 0,5%) gres jest idealnym rozwiązaniem do łazienek, kuchni oraz na tarasy.
Sprawdź w naszym sklepie:
Co to jest gres?
Gres to jeden z najtrwalszych i najbardziej wszechstronnych materiałów wykończeniowych stosowanych we współczesnym budownictwie, ale jego nazwa bywa używana tak szeroko, że łatwo zgubić różnicę między gresem a innymi płytkami ceramicznymi. W praktyce gres również jest płytką ceramiczną, tylko należy do grupy wyrobów o znacznie wyższych parametrach technicznych niż klasyczna glazura czy wiele standardowych płytek ściennych. Właśnie dlatego w Opoczno Płytki często spotykamy się z pytaniem nie o to, czy wybrać ceramikę, ale jaką ceramikę wybrać: lekką i dekoracyjną, czy zwartą, twardą i przeznaczoną do trudniejszych warunków. Żeby dobrze odpowiedzieć na to pytanie, warto przyjrzeć się gresowi od podstaw - od samej nazwy, przez skład i technologię produkcji, aż po parametry, rodzaje i zastosowania.
Co to jest gres i czym różni się od płytek ceramicznych?
Gres to rodzaj spieczonego materiału ceramicznego o bardzo zwartej strukturze, niskiej nasiąkliwości i wysokiej wytrzymałości mechanicznej. Należy do szerokiej grupy ceramiki budowlanej, czyli materiałów wytwarzanych z naturalnych surowców mineralnych formowanych, suszonych i wypalanych w wysokiej temperaturze. Mówiąc prościej, gres jest płytką ceramiczną, ale nie każda płytka ceramiczna jest gresem. To rozróżnienie ma duże znaczenie, ponieważ w codziennym języku słowo "ceramika" bywa używane jako określenie wszystkiego, co jest płytką, podczas gdy z technicznego punktu widzenia poszczególne wyroby znacząco się między sobą różnią.
Sama nazwa "gres" wywodzi się z języka francuskiego. Słowo grès oznacza piaskowiec, a więc skałę kojarzoną z twardością, spoistością i naturalną mineralną strukturą. To etymologiczne skojarzenie nie jest przypadkowe, bo dobrze oddaje charakter tego materiału. Gres ma być zwarty, wytrzymały i odporny, a jego powierzchnia często nawiązuje właśnie do kamienia, betonu, skał osadowych czy surowców naturalnych. Ciekawostką jest to, że w wielu językach europejskich termin odnoszący się do gresu i porcelanowego gresu niesie w sobie skojarzenie z materiałem kamiennym lub silnie spieczonym, co podkreśla jego odmienność wobec lżejszych, bardziej porowatych wyrobów ceramicznych.
Z czego powstaje gres? Jaki ma skład?
Gres powstaje z mieszanki starannie dobranych surowców mineralnych, a skład tej mieszanki ma bezpośredni wpływ na późniejsze właściwości płytki. W produkcji wykorzystuje się przede wszystkim gliny, kaoliny, skalenie oraz piasek kwarcowy, a także dodatki uszlachetniające i barwniki. Gliny odpowiadają za plastyczność masy i możliwość jej formowania. Kaoliny poprawiają czystość składu i stabilność wypału. Skalenie pełnią rolę topników, czyli składników ułatwiających spiekanie się masy w wysokiej temperaturze. Piasek kwarcowy zwiększa twardość i stabilność wymiarową gotowego wyrobu. Barwniki, zwykle pochodzenia mineralnego, pozwalają uzyskać określoną kolorystykę płytki lub całej masy.
Jak produkowany jest gres?
Choć końcowy produkt wygląda elegancko i często bardzo dekoracyjnie, jego technologia produkcji jest precyzyjna i mocno inżynieryjna. Proces zwykle rozpoczyna się od mielenia surowców na mokro. Dzięki temu można uzyskać jednorodną zawiesinę, czyli tak zwany szlam ceramiczny, w którym poszczególne składniki są bardzo dokładnie rozproszone. To kluczowy etap, bo od jednorodności masy zależy późniejsza jakość płytki - jej gęstość, powtarzalność i zachowanie podczas wypalania.
Następnie masa trafia do suszenia rozpyłowego. W tym procesie szlam zostaje rozpylony w strumieniu gorącego powietrza, a efektem są drobne granulki o kontrolowanej wilgotności. Taki granulat jest idealny do prasowania, bo zachowuje odpowiednią sypkość, a jednocześnie dobrze zagęszcza się pod naciskiem. Kolejny etap to prasowanie jednoosiowe, czyli formowanie płytek pod bardzo wysokim ciśnieniem. To właśnie tutaj powstaje "zielona płytka", jeszcze niewypalona, ale już mająca docelowy format i kształt.
Po uformowaniu płytki są suszone, aby usunąć nadmiar wilgoci, a następnie trafiają do pieca. Wypalanie odbywa się zwykle w temperaturze około 1200°C, choć konkretne parametry zależą od receptury, rodzaju wyrobu i zamierzonego efektu powierzchniowego. Wysoka temperatura powoduje spiekanie masy ceramicznej, czyli trwałe połączenie ziaren mineralnych w zwartą, twardą strukturę o bardzo niskiej porowatości. To właśnie silne spieczenie odróżnia gres od wielu innych płytek ceramicznych. Ciekawostką jest to, że nawet niewielka zmiana temperatury, czasu wypału albo szybkości chłodzenia może wpływać na odcień, naprężenia wewnętrzne i parametry techniczne gotowej płytki.
Dlaczego gres ma tak dobre parametry?
Gres ma bardzo dobre parametry, ponieważ jego masa jest silnie zagęszczona i spieczona, a to przekłada się na niską nasiąkliwość, wysoką twardość i odporność na wiele czynników eksploatacyjnych. Jednym z najważniejszych kryteriów technicznych jest nasiąkliwość wodna. W przypadku gresu porcelanowego mówimy zwykle o grupie BIa według norm, czyli o płytkach prasowanych na sucho o nasiąkliwości E ≤ 0,5%. Taka wartość oznacza, że materiał bardzo słabo chłonie wodę, dzięki czemu dobrze sprawdza się na zewnątrz, w łazienkach, kuchniach, garażach i innych miejscach narażonych na wilgoć.
Gres ma niższą nasiąkliwość niż inne płytki
Niska nasiąkliwość nie jest tylko abstrakcyjnym parametrem z karty technicznej. Ma praktyczne skutki. Im mniej wody wnika w strukturę płytki, tym mniejsze ryzyko uszkodzeń związanych z zamarzaniem i rozmrażaniem. Dlatego gres jest zwykle mrozoodporny, podczas gdy wiele klasycznych płytek ściennych nie nadaje się na zewnątrz. W polskim klimacie to szczególnie ważne, ponieważ taras, balkon czy schody zewnętrzne muszą wytrzymać nie tylko mróz, ale też częste przechodzenie przez zero stopni, opady, błoto pośniegowe i szybkie zmiany temperatury.
Gres należy do szczególnie odpornych na zniszczenia płytek
Bardzo ważna jest także wytrzymałość mechaniczna. Gres cechuje się dużą twardością, często porównywaną w praktyce użytkowej do twardości materiałów kamiennych. W opisach handlowych często pojawia się odniesienie do skali Mohsa, która obrazuje odporność powierzchni na zarysowania. Nie jest to jedyny parametr, ale dla użytkowników bywa najbardziej intuicyjny. Oprócz tego znaczenie mają odporność na zginanie oraz siła łamiąca. Pierwsza mówi o tym, jak duże naprężenia płytka może przenieść, zanim pęknie pod wpływem ugięcia. Druga określa, jakiej siły trzeba użyć, aby doprowadzić do złamania wyrobu. W praktyce oznacza to, że dobrze dobrany gres lepiej radzi sobie z intensywnym ruchem, ciężkim umeblowaniem i codziennym obciążeniem.
Gres jest odpowiedni na ogrzewanie podłogowe
Właściwości termiczne gresu również są bardzo istotne. Materiał dobrze współpracuje z ogrzewaniem podłogowym, ponieważ przewodzi ciepło stabilnie i nie ulega odkształceniom przy typowych zmianach temperatury użytkowej. Jest też odporny na szok termiczny, czyli nagłą zmianę temperatury. Ma to znaczenie choćby na tarasach, gdzie rozgrzana słońcem powierzchnia może zostać gwałtownie schłodzona deszczem. W kuchni czy łazience ta cecha ujawnia się przy kontakcie z gorącą wodą, parą albo miejscowym nagrzewaniem.
Gres trudno się brudzi
Nie bez znaczenia jest także odporność chemiczna. Dobrej jakości gres wykazuje wysoką odporność na działanie wielu kwasów, zasad i środków plamiących stosowanych w gospodarstwie domowym. Oczywiście nie oznacza to absolutnej niezniszczalności - bardzo agresywna chemia lub długotrwały kontakt z określonymi substancjami może wpłynąć na fugę albo na niektóre rodzaje powierzchni dekoracyjnych - ale sam materiał ceramiczny zwykle jest znacznie bardziej odporny niż drewno, beton dekoracyjny czy niektóre kamienie naturalne. To jeden z powodów, dla których nasi klienci często wybierają gres do kuchni, wiatrołapów, pralni i stref wejściowych.
Czy gres to to samo co zwykłe płytki ceramiczne?
Gres nie jest tym samym co "zwykłe płytki ceramiczne", choć formalnie także do ceramiki należy. Różnica polega na klasie materiału, strukturze, parametrach i przeznaczeniu. W codziennej rozmowie często mówi się: "gres albo ceramika", ale technicznie to uproszczenie. Bardziej precyzyjnie należałoby powiedzieć: gres albo inny rodzaj płytek ceramicznych. To trochę jak z drewnem i dębem - dąb jest drewnem, ale nie każde drewno jest dębem.
Największa różnica dotyczy zwartości masy i nasiąkliwości. Klasyczne płytki ścienne, szczególnie glazura, są zwykle lżejsze, bardziej porowate i przeznaczone przede wszystkim do stosowania na ścianach. Gres jest cięższy, twardszy i bardziej uniwersalny. Często można stosować go zarówno na podłogach, jak i ścianach, wewnątrz i na zewnątrz. Właśnie dlatego w salonach, kuchniach, korytarzach i tarasach dominują dziś gresy, podczas gdy klasyczne płytki ceramiczne ścienne nadal świetnie sprawdzają się tam, gdzie liczy się dekoracyjność, lekkość i łatwość montażu na pionowych powierzchniach.
Gres a glazura - na czym polega różnica?
Gres i glazura różnią się przede wszystkim strukturą i przeznaczeniem. Glazura, historycznie kojarzona z fajansem, to zwykle płytka ścienna o większej porowatości i mniejszej wytrzymałości mechanicznej niż gres. Jej mocną stroną jest dekoracyjność. Może mieć bogate wzory, intensywne kolory, reliefy, połysk, satynę, efekty 3D i szeroką gamę wykończeń, ale zazwyczaj nie jest przeznaczona do intensywnie użytkowanych podłóg. Łatwiej ją przeciąć, jest lżejsza i wygodniejsza w montażu na ścianach, ale słabiej znosi obciążenia.
Gres jest znacznie bardziej zbity i twardy. Lepiej sprawdza się na podłogach, przy wejściach, w miejscach narażonych na wilgoć oraz na zewnątrz. Oczywiście dziś technologia produkcji sprawiła, że gres może być również bardzo dekoracyjny - może imitować marmur, beton, drewno, trawertyn, metal czy tkaninę - ale jego fundamentem nadal są parametry użytkowe. Można więc powiedzieć, że glazura częściej "dekoruje ścianę", a gres częściej "pracuje" w przestrzeni.
Gres a terakota - co je odróżnia?
Gres i terakota różnią się stopniem spieczenia, nasiąkliwością oraz przeznaczeniem użytkowym. Terakota, utożsamiana potocznie z tradycyjnymi płytkami podłogowymi, zwykle ma wyższą nasiąkliwość niż gres i nie zawsze nadaje się do trudnych warunków zewnętrznych. Jej struktura jest mniej zbita, a parametry mechaniczne często niższe. Dawniej terakota była bardzo popularna jako materiał podłogowy wewnątrz budynków, ale współcześnie w wielu zastosowaniach została wyparta przez gres, który oferuje wyższą wytrzymałość i większą uniwersalność.
Warto też pamiętać, że terakota często kojarzy się z cieplejszą, bardziej rustykalną estetyką. Gres może naśladować ten efekt, ale potrafi też iść znacznie dalej - od wzorów kamiennych po surowy beton i wielkoformatowe powierzchnie minimalistyczne. Z punktu widzenia codziennego użytkowania gres daje zwykle większy margines bezpieczeństwa, jeśli chodzi o mróz, ścieranie i działanie wilgoci.
Gres a klinkier - co mają wspólnego, a czym się różnią?
Gres i klinkier łączy wysoka trwałość oraz przydatność w trudniejszych warunkach eksploatacyjnych, ale różnią się technologią, estetyką i typowym zastosowaniem. Klinkier kojarzy się przede wszystkim z cegłą klinkierową, schodami, parapetami i okładzinami zewnętrznymi. Ma charakterystyczny, bardziej rustykalny lub architektoniczny wygląd, często w ciepłych barwach ziemi: ceglastych, brunatnych, grafitowych czy piaskowych. Jest bardzo trwały, ale jego wizualny język jest inny niż w przypadku gresu.
Gres jest bardziej wszechstronny wzorniczo. Może wyglądać jak kamień, drewno, cement, lastryko czy nawet metal, a przy tym występować w ogromnej liczbie formatów - od mozaik po wielkoformatowe płyty. Klinkier ma silniejszą tożsamość materiałową, gres ma większą elastyczność projektową. Jeśli celem jest klasyczna elewacja, schody zewnętrzne o ceglastym charakterze albo rustykalne detale, klinkier ma duży sens. Jeśli natomiast zależy na nowoczesnej powierzchni podłogi, tarasu, łazienki albo salonu, przewagę zwykle zyskuje gres.
Jakie są rodzaje gresu?
Rodzajów gresu jest wiele, a ich podział zależy od struktury masy, sposobu wykończenia, barwienia i przeznaczenia. To ważne, bo dwie płytki określane wspólnym słowem "gres" mogą zachowywać się zupełnie inaczej w praktyce. Jedna będzie idealna do łazienki i salonu, druga do garażu, trzecia na taras, a czwarta na reprezentacyjną ścianę w strefie dziennej.
Gres nieszkliwiony i szkliwiony - czym się różnią?
Gres nieszkliwiony, często nazywany technicznym, ma jednorodną strukturę bez warstwy szkliwa na wierzchu. Jego wygląd jest zwykle bardziej surowy i użytkowy, ale za to dobrze znosi intensywną eksploatację. To częsty wybór do garaży, obiektów technicznych, stref komunikacyjnych i przestrzeni komercyjnych. Ponieważ nie ma szkliwa, jego estetyka wynika głównie z samej masy, sposobu barwienia i obróbki powierzchni.
Gres szkliwiony, często nazywany porcelanowym, ma na powierzchni warstwę dekoracyjną utrwaloną w procesie wypału. To właśnie ona odpowiada za wzór, kolor, połysk, głębię i wiele efektów wizualnych. Taki gres może znakomicie imitować marmur, onyks, beton, drewno czy trawertyn. Daje ogromne możliwości aranżacyjne, dlatego jest dziś jednym z najczęściej wybieranych materiałów do wnętrz mieszkalnych. Dobrze wykonane szkliwo nie odbiera mu najważniejszych zalet gresu, ale sprawia, że przy wyborze trzeba dodatkowo patrzeć na klasę ścieralności i przeznaczenie konkretnego modelu.
Gres zwykły i barwiony w masie - różnice
Gres zwykły ma bazę w naturalnym lub standardowym kolorze wynikającym z receptury masy. Jeśli jest szkliwiony, o ostatecznym wyglądzie decyduje przede wszystkim powierzchnia. Gres barwiony w masie, określany też jako Full Body, ma kolor możliwie zbliżony w całym przekroju płytki. Dzięki temu drobne uszkodzenia, odpryski lub przetarcia są mniej widoczne niż w materiałach, gdzie warstwa wierzchnia mocno różni się od wnętrza.
To rozwiązanie jest szczególnie cenione w miejscach intensywnie użytkowanych - w obiektach komercyjnych, korytarzach, garażach, lokalach usługowych i wszędzie tam, gdzie podłoga ma przez lata zachować schludny wygląd mimo codziennego ruchu. Ciekawostką jest to, że w praktyce handlowej pojęcie "barwiony w masie" bywa czasem używane szerzej niż w rygorystycznym sensie technologicznym, dlatego zawsze warto sprawdzać kartę techniczną i opis konkretnego produktu.
Jakie wykończenia powierzchni może mieć gres?
Gres może mieć bardzo różne wykończenia powierzchni, a każde z nich wpływa nie tylko na wygląd, ale też na sposób użytkowania. Gres matowy, nazywany też naturalnym, ma spokojną, nienachalną powierzchnię, która dobrze maskuje smugi, kurz i drobne zabrudzenia. To jedno z najbardziej uniwersalnych rozwiązań do wnętrz mieszkalnych i komercyjnych.
Gres polerowany ma efekt gładkiej, błyszczącej tafli. Pięknie odbija światło i potrafi nadać wnętrzu luksusowy charakter, zwłaszcza gdy imituje marmur lub kamień o głębokim rysunku. Wymaga jednak bardziej świadomego doboru do przestrzeni, bo na mocnym połysku częściej widać ślady użytkowania, a sama powierzchnia może być bardziej śliska na mokro.
Gres półpolerowany, czyli lappato, łączy cechy matu i połysku. Powierzchnia jest delikatnie wygładzona tylko częściowo, dzięki czemu płytka odbija światło subtelniej niż pełny poler. To rozwiązanie lubiane przez osoby, które chcą elegancji, ale bez efektu bardzo mocnego połysku.
Gres strukturalny ma powierzchnię specjalnie ukształtowaną - antypoślizgową, ryflowaną, reliefową albo trójwymiarową. Takie wykończenie zwiększa przyczepność lub buduje efekt dekoracyjny. Sprawdza się na tarasach, schodach, balkonach, w garażach, strefach mokrych oraz na ścianach, gdzie światło może wydobywać fakturę.
Czy spieki kwarcowe i płyty tarasowe to też gres?
Tak, spieki kwarcowe i wiele płyt tarasowych można traktować jako specjalne odmiany lub rozwinięcia technologii gresowej. Spieki kwarcowe to wielkoformatowy, pocieniany materiał ceramiczny, zwykle o grubości około 3-6 mm, choć spotyka się też inne warianty. Są lekkie jak na swój rozmiar, a przy tym bardzo odporne. Stosuje się je nie tylko na ścianach i podłogach, ale też na elewacjach, blatach kuchennych, frontach meblowych i obudowach kominków. Ich ogromną zaletą jest możliwość uzyskania niemal bezspoinowych, bardzo eleganckich powierzchni.
Płyty grubasowane, czyli gres tarasowy 20-30 mm, to z kolei rozwiązanie przeznaczone do intensywnie obciążonych przestrzeni zewnętrznych. Dzięki zwiększonej grubości można układać je nie tylko na kleju, ale również na wspornikach, podsypce albo bezpośrednio na stabilnym podłożu, w zależności od systemu. To materiał bardzo ceniony przy tarasach wentylowanych, ścieżkach ogrodowych, obrzeżach stref wypoczynkowych i nowoczesnych realizacjach outdoorowych.
Gdzie stosuje się gres?
Gres stosuje się dziś niemal wszędzie - od mieszkań i domów, przez przestrzenie komercyjne, aż po obiekty przemysłowe i zaawansowane realizacje elewacyjne. W budownictwie mieszkaniowym jest wybierany do salonów, kuchni, łazienek, przedpokojów, pralni, garaży, balkonów i tarasów. Jego popularność wynika z tego, że jeden materiał może połączyć estetykę z funkcjonalnością. Można stworzyć spójną podłogę od strefy dziennej aż po wyjście na taras, a nawet dobrać wariant zewnętrzny o zbliżonym wyglądzie.
W obiektach komercyjnych gres pojawia się w hotelach, restauracjach, biurach, showroomach, sklepach, korytarzach i recepcjach. W tych miejscach liczy się nie tylko wizerunek, ale też odporność na intensywny ruch, walizki, krzesła, częste sprzątanie i zmienne obciążenie. W obiektach przemysłowych oraz technicznych stosuje się przede wszystkim gres techniczny lub rozwiązania o podwyższonych parametrach użytkowych.
Coraz częściej gres wykorzystywany jest także na elewacjach wentylowanych. Wielkoformatowe płyty ceramiczne montowane na odpowiednim ruszcie tworzą nowoczesną, trwałą i odporną na warunki atmosferyczne powłokę budynku. Podobnie na tarasach wentylowanych, gdzie grube płyty gresowe montuje się na wspornikach, tworząc estetyczną i serwisowalną nawierzchnię z możliwością ukrycia instalacji pod spodem.
Ciekawym i coraz popularniejszym zastosowaniem są blaty kuchenne i łazienkowe. Gres wielkoformatowy dobrze sprawdza się jako materiał blatowy ze względu na odporność na temperaturę, zarysowania i plamy. To rozwiązanie szczególnie cenione w nowoczesnych kuchniach, gdzie ten sam wzór może pojawić się na blacie, ścianie i wyspie, budując bardzo spójną kompozycję.
Gres - normy
Parametry gresu określają normy europejskie i międzynarodowe, z których najważniejszą dla klasyfikacji płytek ceramicznych jest PN-EN 14411. To właśnie ta norma porządkuje wyroby ceramiczne według sposobu formowania i nasiąkliwości, dzięki czemu można zaklasyfikować gres do odpowiedniej grupy, najczęściej BIa. Z punktu widzenia użytkownika oznacza to, że deklarowane przez producenta cechy nie są przypadkowym opisem marketingowym, lecz odnoszą się do ustalonych metod badawczych i kategorii technicznych.
W praktyce przy ocenie gresu znaczenie mają również normy i badania dotyczące odporności na ścieranie, antypoślizgowości, mrozoodporności, odporności chemicznej, odporności na plamienie oraz wytrzymałości mechanicznej. W zależności od rodzaju produktu i rynku można spotkać dodatkowe oznaczenia dotyczące klas antypoślizgowości, takich jak R9, R10, R11 i wyższe, albo klasy ścieralności PEI przy płytkach szkliwionych. Warto pamiętać, że jedna liczba nie odpowie na wszystkie pytania. Płytka może być bardzo twarda, ale niekoniecznie optymalna do strefy mokrej, jeśli ma zbyt gładką powierzchnię. Może też być wyjątkowo antypoślizgowa, ale przez to trudniejsza w codziennym czyszczeniu. Dlatego zawsze najlepiej patrzeć na komplet parametrów, a nie tylko na jeden wyróżniony symbol.
Czym więc gres różni się od płytek ceramicznych?
Gres różni się od innych płytek ceramicznych przede wszystkim stopniem spieczenia, nasiąkliwością, wytrzymałością i zakresem zastosowań. Jest bardziej zwarty, twardszy, odporniejszy na wodę, mróz i intensywną eksploatację. Dzięki temu może być stosowany tam, gdzie klasyczne płytki ścienne albo mniej odporne wyroby ceramiczne nie zdałyby egzaminu. To materiał, który równie dobrze odnajduje się w salonie, łazience, kuchni, garażu i na tarasie.
Jednocześnie warto podkreślić, że "płytki ceramiczne" to pojęcie bardzo szerokie, a gres jest jego najbardziej wytrzymałym, nowoczesnym i wszechstronnym przedstawicielem. W praktyce nie chodzi więc o wybór między ceramiką a nie-ceramiką, ale o wybór odpowiedniego typu ceramiki do konkretnego zastosowania. Nasi klienci często przekonują się, że dobrze dobrany gres daje większy spokój na lata - nie tylko ze względu na trwałość, ale też dzięki ogromnym możliwościom wzorniczym. Dzisiejszy gres może wyglądać jak marmur, drewno, beton, kamień, lastryko czy metal, a jednocześnie zachowywać parametry, których naturalne materiały często nie są w stanie zapewnić bez skomplikowanej pielęgnacji.
Dlaczego gres jest tak chętnie wybierany przez klientów naszego sklepu?
Temat gresu jest dziś szczególnie ważny, ponieważ nowoczesne wnętrza i przestrzenie zewnętrzne coraz częściej oczekują od jednego materiału wielu ról naraz. Ma być trwały, estetyczny, łatwy w czyszczeniu, odporny na wilgoć, zgodny z ogrzewaniem podłogowym, odpowiedni na ścianę i podłogę, a czasem także na taras lub elewację. Gres spełnia te oczekiwania wyjątkowo skutecznie, dlatego stał się jednym z najważniejszych materiałów wykończeniowych we współczesnym projektowaniu.
W Opoczno Płytki często obserwujemy, że wybór konkretnego modelu coraz rzadziej wynika wyłącznie z koloru czy wzoru. Równie ważne stają się parametry, format, typ powierzchni, przeznaczenie i sposób użytkowania. Im lepiej rozumie się, czym naprawdę jest gres i czym różni się od innych płytek ceramicznych, tym łatwiej podjąć decyzję, która będzie trafna nie tylko na etapie zakupu, ale też po latach codziennego użytkowania.